Komoda dębowa 146 cm do salonu Limera

Opis

Komoda dębowa 146 cm do salonu Limera

Kiedy w salonie brakuje miejsca na rzeczy, które nie powinny leżeć na wierzchu, winna bywa nie liczba mebli, tylko ich rodzaj. Ta komoda z kolekcji Limera rozwiązuje problem jedną bryłą: pochłania zawartość kilku pudeł, a przy tym daje długi ciąg blatu na wysokości wygodnej do obsługi na stojąco. Wykonano ją z litego drewna dębowego wykończonego olejem, więc powierzchnia zachowuje wyczuwalny rysunek słojów. Limera opiera się na lekkich proporcjach przy litej konstrukcji, dzięki czemu mebel tej długości nie ciąży wnętrzu. To wybór dla kogoś, kto woli jeden mocny mebel od kilku drobnych.

Do czego się nadaje

Najczęstsza rola tego mebla to zaplecze strefy wypoczynkowej. Do wnętrza trafiają koce i poduszki, których nie chce się trzymać na kanapie, gry planszowe, dokumenty domowe, ładowarki i cały drobiazg rozłażący się inaczej po pokoju. Głębokość rzędu czterdziestu kilku centymetrów jest na tyle powściągliwa, że bryła nie zabiera ciągu komunikacyjnego, a mimo to mieści segregatory ustawione grzbietem do przodu i typowe pudła porządkowe.

Blat pracuje jak konsola: lampa po jednej stronie, taca na klucze i pocztę po drugiej, pośrodku wazon albo ramki. W jadalni otwartej na salon przejmuje rolę pomocnika przy podawaniu — stawia się na nim półmiski, zanim trafią na stół, a do środka chowa obrusy i sztućce od święta. Przy długości bliskiej półtora metra komoda domyka ścianę pod telewizorem zawieszonym wysoko albo pod dużą grafiką.

Wykonanie i materiał

Podstawą jest lite drewno dębowe — twarde, ciężkie i z założenia naprawialne, inaczej niż oklejona płyta. Wykończenie stanowi olej, który wsiąka w drewno i nie buduje na nim szczelnej powłoki. Praktyczny skutek jest taki, że dłoń czuje strukturę dębu, a sęk pozostaje sękiem, nie płaskim nadrukiem. Rysę poprawia się później punktowo, na miejscu, bez zdzierania całego frontu.

Limera to kolekcja, w której świeża forma spotyka się z surowym charakterem starego dębu. Meble tej rodziny mają wspólne proporcje, tę samą wysokość cokołu i identycznie opracowane krawędzie, więc komodę można później zestawić z witryną czy szafką RTV z tej samej serii i całość zagra jak zaplanowany układ.

Wymiary i dopasowanie

Mebel ma 146 cm szerokości, 42 cm głębokości i 79 cm wysokości. Zanim go zamówisz, odmierz na ścianie pełne 146 cm i zaznacz krawędzie taśmą malarską — dopiero wtedy widać, czy odstęp od futryny lub narożnika zostaje sensowny. Zostaw po bokach zapas, bo bryła wpasowana milimetr w milimetr wygląda jak zabudowa, a nie jak wolno stojąca komoda.

Przed frontem zaplanuj około osiemdziesięciu centymetrów wolnej przestrzeni: tyle potrzeba, by otworzyć mebel i jeszcze przy nim stanąć. Przy 42 cm głębokości bryła nie wchodzi agresywnie w pokój, ale sprawdź, czy nie koliduje z uchylnym skrzydłem drzwi ani z grzejnikiem. Wysokość 79 cm odpowiada mniej więcej linii blatu kuchennego, więc w otwartej przestrzeni mebel czyta się jako kontynuacja poziomu.

Wybarwienia

Do wyboru jest sześć olejów: Piaskowy, Bianco, Natura, Classic, Rosso i Noche. Na tak długiej bryle różnica między nimi bije w oczy mocniej niż na małym meblu. Jaśniejsze odcienie rozświetlają ścianę i optycznie odejmują masy, ciemniejsze budują kontrast i pogłębiają rysunek sęków, przez co komoda staje się mocnym punktem pokoju. Fotografie w tej karcie pokazują wariant Piaskowy — pozostałe pięć odcieni najlepiej ocenić na fizycznych próbkach drewna, przy własnym świetle i o różnych porach dnia.

Dostawa i montaż

Komoda przyjeżdża w całości, fabrycznie skręcona, transportem spedycyjnym — nie kurierskim. Kierowca zostawia ją pod wskazanym adresem i nie wnosi mebli do mieszkania, a bryła tej długości z litego dębu waży tyle, że do przeniesienia trzeba dwóch osób. Chwytajcie za korpus, nigdy za blat ani za uchwyty. Zaplanujcie wcześniej drogę: szerokość klatki schodowej, zakręt na półpiętrze i skrzydło drzwi wejściowych. Po ustawieniu wypoziomuj mebel — na krzywej podłodze szuflady potrafią samoczynnie się wysuwać. Na realizację czeka się zwykle od tygodnia do dwóch, licząc w dniach roboczych.

Pielęgnacja

Kurz zbieraj suchą lub minimalnie zwilżoną mikrofibrą, zawsze wzdłuż słojów, a wilgoć od razu usuwaj drugą, suchą szmatką. Odpuść mleczka szorujące, gąbki z warstwą ścierną i wszystko z alkoholem w składzie — te środki zjadają olej i zostawiają matowe plamy. Rozlaną kawę czy wino zbieraj natychmiast, bo drewno olejowane chłonie ciecz szybciej niż lakierowane. Prowadnice raz na jakiś czas przetrzyj z pyłu; ciężkie rzeczy układaj bliżej środka szuflady, a obciążenie rozkładaj równomiernie po całej długości mebla. Blat odświeżysz olejem do drewna wtedy, gdy przestanie odpychać krople wody.