Bufet dębowy 179 cm do jadalni Malaren

Opis

Bufet dębowy 179 cm do jadalni Malaren

Bufet robi w jadalni porządek: zabiera ze stołu wszystko, co nie musi na nim stać, i oddaje to dopiero w chwili nakrywania. Ten model z kolekcji Malaren ma blisko dwa metry szerokości i wyraźnie zaznaczoną część górną, więc zamiast rozkładać się nisko wzdłuż ściany, buduje spokojny pion. Powstał z litego dębu wykończonego olejem, więc po latach wygląda na używany, a nie na zniszczony. Malaren prowadzi oszczędną linię i stonowany detal, dzięki czemu mebel nie wchodzi w spór ze stołem. Wersja z oświetleniem zmienia rolę bufetu po zmroku, a sześć olejowanych wybarwień pozwala wstawić go zarówno w jasną jadalnię, jak i we wnętrze w ciemnej tonacji.

Do czego się nadaje

To mebel dla domu, w którym jada się przy stole. Dolna część przyjmuje rzeczy ciężkie i codzienne: talerze, salaterki, naczynia do podania, obrusy i zapasowe sztućce. Górna nadaje się na to, co ma pozostać na widoku albo pod ręką przy okazjach — kieliszki, karafki, porcelanę po babci, świeczniki. Blat pomiędzy obiema partiami pracuje jak strefa podania: stawiasz na nim tacę z kawą albo deskę z serami i nie zabierasz miejsca gościom przy stole.

Sprawdzi się w osobnej jadalni, ale też w salonie z aneksem jadalnym, gdzie wyznacza granicę między strefą wypoczynku a strefą stołu. W wersji z oświetleniem górna partia świeci wieczorem własnym światłem — można wtedy zgasić lampę nad stołem.

Wykonanie i materiał

Korpus powstaje z litego drewna dębowego, a nie z płyty oklejonej dekorem. Olej zamiast lakieru schodzi w głąb włókien, zamiast leżeć na nich szklistą warstwą — pod dłonią czuć rysunek słojów, a naturalne sęki zostają częścią wyglądu. Powierzchnię poprawia się przez to punktowo: przetarcie i ponowne naolejowanie jednego miejsca wystarczy, całego frontu nikt nie zdziera.

Dąb jest drewnem żywym, więc dwa egzemplarze nigdy nie mają identycznego usłojenia. Wykończenie krawędzi i wysokość cokołu są wspólne dla całej kolekcji Malaren, dzięki czemu mebel zestawia się bez zgrzytu z resztą tej rodziny.

Wymiary i dopasowanie

Szerokość 179 cm to spory kawałek ściany, dlatego odmierz go taśmą na miejscu i zostaw po bokach zapas na listwy, kaloryfer i ościeżnicę. Głębokość 43 cm nie zabiera przejścia nawet w niezbyt szerokiej jadalni, ale przed frontami musi zostać miejsce na pełne otwarcie i na odsunięcie krzesła, jeśli stół stoi blisko.

Wysokość 137 cm trzyma górną partię w zasięgu ręki, a przy tym mocno zaznacza mebel w pionie — najlepiej wygląda na ścianie, na której nie wisi nic dużego. Sprawdź też drogę wnoszenia: przy takiej szerokości ciasny zakręt klatki schodowej bywa trudniejszy niż drzwi wejściowe.

Wybarwienia

Do wyboru jest sześć olejowanych odcieni: Piaskowy, Bianco, Natura, Classic, Rosso i Noche. Przy tak dużej bryle wybór waży więcej niż przy małym meblu: jasne wykończenia rozpraszają masę i cofają bufet w głąb ściany, ciemne robią z niego mocny punkt, wokół którego układa się resztę jadalni. Classic i Rosso wydobywają ciepło dębu, Noche podkreśla rysunek sęków, Bianco najmocniej rozjaśnia wnętrze.

Fotografie w tej karcie przedstawiają wyłącznie odcień Piaskowy, pozostałych pięciu nie da się z nich ocenić. Barwa drewna chodzi razem ze światłem w pomieszczeniu, więc przy innym wykończeniu warto obejrzeć fizyczną próbkę przy własnej ścianie.

Dostawa i montaż

Mebel jedzie transportem spedycyjnym, nie kurierem, i przyjeżdża w całości — skręcony, bez instrukcji i woreczka z wkrętami. Kierowca zdejmuje go z auta pod wskazanym adresem i na tym kończy swoje zadanie, wnoszenia nie wykonuje. Przy litym dębie tej szerokości zaplanuj dwie osoby i wolną drogę do jadalni; bufet nosi się za korpus, nigdy za fronty. Po wstawieniu sprawdź, czy stoi równo, bo na nierównej podłodze fronty przestają układać się w jednej linii. W wersji z oświetleniem przewidź gniazdko w pobliżu. Producent przygotowuje zamówienie zwykle w ciągu siedmiu do czternastu dni roboczych.

Pielęgnacja

Górny blat i powierzchnia pośrednia zbierają karafki, kieliszki i gorące półmiski, więc podkładki pod naczynia rozwiązują tu większość kłopotów. Rozlanego wina, octu czy soku nie zostawiaj na później, tylko zbierz płyn od razu, zanim wejdzie w drewno. Kurz zdejmuj suchą bawełnianą szmatką, ślady po palcach ledwie wilgotną, przechodząc zaraz potem suchą stroną. Odpada wszystko, co szoruje, a także płyny z alkoholem i rozpuszczalnikami. Co jakiś czas przejdź olejem do drewna po miejscach, które matowieją najszybciej: okolicach uchwytów i przedniej krawędzi blatu. Wnętrze obciążaj rozsądnie — najcięższe rzeczy nisko, górna partia dla lżejszej zastawy.